ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ | ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

"- Μαμά, μαμά, που πήγαν τα Χριστούγεννα;

- Στην αποθήκη μας. Τα έχω κρύψει από πέρσι!

- Όλη η πλάση περιμένει να έρθουν τα Χριστούγεννα κι εσύ τα έχεις κρυμμένα στην αποθήκη; φώναξε έξαλλη η Νιάνια.

- Χριστούγεννα είπες; Συγνώμη, άκουσα χριστουγεννιάτικα και νόμιζα πως με ρωτούσες για τα στολίδια. Τα Χριστούγεννα που να πήγαν;

- Αυτό ρωτάω κι εγώ. Ο μπαμπάς είπε να μου πεις εσύ.

- Ας σου απαντήσει αυτός καλύτερα..."

Βιογραφικό

Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Οι γονείς του, έλληνες της διασποράς, μεγάλωσαν στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο της Αιγύπτου με καταγωγή από την Πάτρα και την Κρήτη, και από την Ικαρία και την Κύπρο. Οι φήμες λοιπόν ότι στις φλέβες του ρέει Μεσόγειος μάλλον αληθεύουν.  

Μεγάλωσε σε έναν μαγικό κήπο στην Αγία Παρασκευή Αττικής. Σπούδασε Παιδαγωγικά και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Από το 1984 εργάζεται στην πρωτοβάθμια ιδιωτική εκπαίδευση και σήμερα είναι διευθυντής της Σχολής Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου. 

Το 1995 εκδόθηκε “Η περιπέτεια της ζαρωμένης κάλτσας»(Εκδόσεις Δελφίνι), το πρώτο του βιβλίο για παιδιά. Το 1997 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ο Τριγωνοψαρούλης» (Εκδόσεις Πατάκη). Το διαφορετικό ψάρι έγινε ο πιο διάσημος Έλληνας σύγχρονος λογοτεχνικός ήρωας. Οι περιπέτειές του μεταφράστηκαν στην Κορέα και στην Κίνα, ενώ για την παρουσίασή του σε σχολεία και λογοτεχνικά φεστιβάλ έχουν μεταφραστεί στην Ιταλία, στη Βουλγαρία και στη Γερμανία. Από τότε ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος έχει γράψει πολλά βιβλία για παιδιά και νέους. Πολλά από αυτά κυκλοφορούν και σε άλλες χώρες όπως Ιρλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Σερβία, Μαλαισία, Κορέα, Κίνα και Τουρκία. 

Το βιβλίο «Από Μικέλε προς Φώτη», το οποίο έγραψε σε συνεργασία με τον Ιταλό συγγραφέα Λουτσάνο Κομίντα (1954 – 2011) και τη μεταφράστρια Βασιλική Νίκα, κυκλοφόρησε συγχρόνως σε Ελλάδα και Ιταλία, ενώ αργότερα στην Ισπανία (στα καταλανικά) και στην Γερμανία. Βιβλία του έχουν τιμηθεί με βραβεία και επαίνους. 

Εκτός από τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος  επισκέπτεται σχολεία και βιβλιοθήκες όπου συναντά τους μικρούς αναγνώστες του, μεταφράζει λογοτεχνικά έργα για παιδιά, σχεδιάζει προγράμματα για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και ασχολείται με την προώθηση της παιδικής λογοτεχνίας με τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές καθώς και με άρθρα του σε περιοδικά. 

Για μια δεκαετία ήταν συνεργάτης των περιοδικών «Το παιδί κου κι εγώ» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση» καθώς και της παιδικής εφημερίδας «Φινιστρίνι». Σήμερα αρθρογραφεί στο περιοδικό «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και διδάσκει Δημιουργική Γραφή στη Σχόλη Πατάκη. Το 2013 ανακηρύχθηκε από την Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. Αγγελιαφόρος Ψυχικής Υγείας στα σχολεία. Από το 1994 είναι μέλος του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ – Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου στο οποίο ίδρυσε την ομάδα „Ακτιβιστές Αναγνώστες“.

Η Βαγγέλης Ηλιόπουλος έχει γράψει για μας....

Φιλαναγνωστική Χειραψία ΙΙ 

Φιλαναγνωστική Χειραψία ΙΙ “ Είναι πολλές φορές στα εικοσιπέντε χρόνια που έχω παρακολουθήσει δράσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα από Βιβλιοθήκες με αφορμή τα βιβλία μου. Κι εκεί που έλεγα πως τίποτα δεν θα με εντυπωσιάσει, δεν θα με συγκινήσει, δεν θα με ξαφνιάσει πλέον, μπήκε στη ζωή μου η Σοφία Καλμανίδου, από την Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαϊδας. 

Η βαθιά γνώση του έργου μου, ο εμπνευσμένος αλλά και λεπτομερής σχεδιασμός όλου του ετήσιου προγράμματος και κάθε δράσης ξεχωριστά, η ακριβής υλοποίηση του με ξάφνιασαν και μου έδειξαν τη διάθεση για ουσιαστική δουλειά και όχι για απλά εντυπωσιασμό. Παρακολουθούσα όλη την πορεία για το πώς τα παιδιά ανακάλυπταν και τις πιο κρυφές πτυχές του έργου μου, πώς αποκωδικοποιούσαν τα πιο κρυμμένα μυστικά και τελικά πώς μάθαιναν να απολαμβάνουν ένα βιβλίο και άρα να μεταμορφώνονται σιγά σιγά σε δια βίου αναγνώστες. 

Αποκορύφωμα η επίσκεψή μου στη βιβλιοθήκη και οι συνάντησή μου με τους αναγνώστες μου. Βρήκα μια πόλη ολόκληρη να πάλλεται στο ρυθμό των περιπετειών των ηρώων από τα βιβλία μου με κέντρο τη βιβλιοθήκη. Ναι, από τις λίγες φορές στην Ελλάδα που η Βιβλιοθήκη έπαιζε σε μια πόλη πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν ήταν το δεκανίκι του σχολείου, δεν ήταν ο παιδότοπος μιας συγκεκριμένης ηλικίας, δεν ήταν απλά ένας χώρος ανάγνωσης και δανεισμού. Είχε γίνει χώρος δημιουργίας, είχε ενώσει τις ηλικίες, είχε συμπαρασύρει το σχολείο, είχε στρέψει το ενδιαφέρον όλων στο βιβλίο. Είμαι σίγουρος ότι όλη η δράση αυτή (που βραβεύτηκε από το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ) θα έπρεπε να εξετάζεται ως «καλή πρακτική» από όλες τις βιβλιοθήκες της χώρας. Στη συνάντησή βρήκα παιδιά που είχαν βουτήξει βαθιά μέσα στα κείμενά μου και είχαν γίνει και τα ίδια δημιουργοί τέχνης με συγγραφή ιστοριών δικών τους, ζωγραφική, θέατρο, μουσική. 

Η μύηση αυτή στην Τέχνη και στην λειτουργία της στη ζωή μας είναι ο απώτερος στόχος που μπορεί να θέσει μια βιβλιοθήκη στα προγράμματά της , κι η Σοφία στην Πτολεμαϊδα τον πέτυχε. Κι όταν τόσο μα τόσο ευτυχισμένος ετοιμαζόμουν να φύγω θεωρώντας πώς έχει ολοκληρωθεί η παρουσίαση ήρθε μια ακόμη έκπληξη. Μια έκπληξη που έχει σχέση με το όνειρο που έχω για τις βιβλιοθήκες και τη λειτουργία τους, τη δικτύωσή τους. Γιατί οι αναγνωστικές εμπειρίες είναι για να τις μοιραζόμαστε. Η ζωντανή σύνδεση με τη Βιβλιοθήκη στη Λέρο, η ανταλλαγή βιβλίων και μηνυμάτων και η διαδικτυακή συζήτηση με αφορμή το βιβλίο μου «Κι οι ιστορίες μεταναστεύουν» ήταν ότι σημαντικότερο μπορεί να κάνει η συνεργασία βιβλιοθηκών για τα παιδιά / χρήστες της. 

Τελειώνοντας θέλω να σημειώσω ότι η δική μου περίπτωση δεν ήταν η πρώτη ούτε και η τελευταία. Η συνέπεια και η συνέχεια, που τόσο λείπει από τέτοιες δράσεις στη χώρα μας, χαρακτηρίζουν τη Σοφία. Εγώ, εννοώ η χρονιά ανάγνωσης βιβλίων μου, είχα πάρει τη σκυτάλη από τη συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη, και την έδωσα στη συγγραφέα Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου. Τυχερά τα παιδιά της Πτολεμαϊδας, τυχεροί κι εμείς. 

Συγχαρητήρια στη Σοφία και σε όλη την ομάδα της. “ 

Βαγγέλης Ηλιόπουλος (Συγγραφέας – Εκπαιδευτικός Πρέσβης Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2018)